banafshe
بنفشه آفریقایی
۲۶ مرداد ۱۳۹۵
transplant
نشا کردن
۲۶ مرداد ۱۳۹۵
bazr
گل های باغچه به دو صورت نشایی و کاشت مستقیم در زمین اصلی پرورش داده می شوند. در برخی گیاهان که به انتقال حساس هستند بذر آنها باید مستقیم در زمین اصلی کاشت شود و یا اینکه در گلدان کاشت شده و به همراه خاک اطراف ریشه به زمین اصلی منتقل گردد. جهت کاشت نشایی، در روش سنتی بذر را در کرت های ویژه به صورت دست پاش میکارند ولی امروزه از کشت توپی استفاده می شود. در کشت توپی، بذر در ظرف کاشت مخصوص که دارای خانه ها یا سلول های مجزا است کاشت می شود. در هر کدام از این سلول -۱ یک عدد بذر قرار داده می شود. در این تکنیک برای افزایش سرعت کار از دستگاه های بذر استفاده می شود.
بذرها را می توان به دو صورت ردیفی یا دست پاش کشت کرد. مزیت عمده کاشت ردیفی این است که از پوسیدگی و گسترش بیماری بوته میری جلوگیری شود، همچنین کاشت ردیفی جریان هوا را ممکن می سازد. اگر بیماری رخ دهد به طور معمول در طول ردیف گسترش می یابد که کنترل بخش آلوده راحت تر است. همچنین کاشت ردیفی موجب سادگی عمل نشاﺀ کردن می شود. مزیت دیگر آن جلوگیری از تراکم بذرها در یک نقطه است، به طوری که اگر در برخی نقاط تراکم گیاهان زیاد باشد گیاهک ها به فضای بین ردیف ها راه می یابند و به ابن ترتیب زیان ناشی از هدر رفتن گیاهک ها به کمترین حد می رسد.
در کاشت به صورت دست پاش، بذر به دو قسمت مساوی تقسیم می شود. یک بخش برای پاشیدن در کل بستر به کار می رود و بخش دیگر را در جهت عمود بر جهت پاشش اولیه روی بستر پخش می کنند. می توان برای توزیع یکنواخت بذر روی بستر، از نمک پاش استفاده کرد و با توجه به اندازه بذر برخی سوراخ ها را با نوار چسب بست تا از پوشیده شدن زیاد بذرها جلوگیری شود. اگر بذر خیلی ریز باشد می توان آن را با مقداری خاک یا ماسه نرم مخلوط کرد تا توزیع آن یکنواخت تر باشد.
هنگام کاشت در ردیف ها، لبه پاکت بذر را با تا کردن به صورت شیاری در می آورند تا بذرها در یک ردیف قرار گیرند. همزمان با حرکت آهسته پاکت در طول ردیف، با وارد کردن ضربات آهسته و پیوسته انگشت بر پاکت، بذرها را از پاکت خارج می کنیم. پس از پاشیدن بذرها باید آنها را با موادی بدون کود پوشش داد. حتی بذرهایی که برای تندش به نور نیاز دارند را می توان با موادی که از ذرات عبور دهنده نور تشکیل شده اند، پوشاند. بااین روش می توان بذرها را به صورت یکنواخت مرطوب نگاه داشت. ضخامت پوشش نباید از ۲ برابر قطر بذر بیشتر باشد.
در روش سنتی پس از پاشیدن بذر روی زمین، لایه ای از خاکبرگ نرم روی آنها ریخته و برای جلوگیری از جابه جا شدن بذر و پوشش روی کرت را با گونی نخی می پوشاند و سپس با آب پاش آبیاری می کنند.
در بذرهایی که برای تندش به نور احتیاج دارند، بسیاری از پرورش دهندگان بسترهای کاشت بذر خود را با شیشه یا پلاستیک می پوشانند. برای احتیاط باید دمای زیر این پوشش ها به ویژه در روزهای گرم به دقت کنترل شود. جریان هوا کم و عبور نور خورشید از شیشه یا پلاستیک ، باعث افزایش دما می شود که به بذرها و گیاهک ها آسیب می رساند. هنگامی که اولین گیاهک ها آشکار شدند می توان پوشش را برداشت. پوشش های شیشه ای را باید به تدریج بلند کرد تا گیاهک ها با آفتاب و هوای خارج سازگار شوند.

تندش بذر

بذرها برای تندیدن به گرما، هوا و آب نیاز دارند. بعضی از بذرها به نور هم نیاز دارند. اگرچه دمای بهینه تندش برای محصولات گوناگون متفاوت است اما دمای متوسط خاک به میزان ۲۴-۲۱ درجه سانتی گراد برای بیشتر بذرها مناسب است. دستیابی به بسیاری از دماها دشوار است. اما در برخی موارد حاد دماهای بالا را می توان با قرار دادن بسترها نزدیک به منبع حرارتی یابا پوشاندن آنها با چادر پلاستیکی و گرم کردن آنها تامین کرد. برای ایجاد دمای پایین تر می توان جعبه کاشت را در محل های خنک تر گلخانه قرار داد و یا با بالا یا پایین بردن دریچه، دمای مورد نظر را تامین کرد.
بذرها نباید در طی تندیدن خشک شوند. آبیاری باید با دقت و به گونه ای انجام شود که باعث جابه جا شدن بذرها در بستر نشود. برای این کار از سیستم مه افشان و یا از سرآب پاش های ویژه که به شیلنگ متصل می شوند می توان استفاده کرد.
پس از سبز شدن بذرها، بهتر است اجازه داد که گاهی سطح محیط کشت خشک شود، البته به شرطی که ریشه به خوبی استقرار یافته باشند تا بتوانند آب را از پایین جذب کنند. این خشکی از بروز بیماری ها جلوگیری می کند اما نباید مدت آن طولانی شود. چون اگر گیاهان به نقطه پژمردگی دائمی برسند، امکان بهبودی آنها وجود ندارد.
لازم به ذکر است که میزان تندش بذرها بسته به زمان انبار کردن آنها می تواند متغیر باشد. برخی از بذرها دوره انبارداری کمی دارند و بهتر است از بذر تازه آنها استفاده شود.گیهانی که نباید بذر آنها بیش از یک سال نگهداری شوند عبارتند از: تاج الملوک (Aquilegia)، مینای یک ساله(Callistephus)، پریوش(Catharanthus)، گل گندم(Centaurea)، کلئوم(Cleome)، زبان در قفا(Delphinium, Consolida)، جاروی زینتی(Kochia)، فلوکس(Phlax)، مریم گلی (Salvia Torenia ، شاه پسند(Verbena) و بنفشه (Viola)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *